HAMLELER VE SAYILAR

Bazı insanlar hayatın adil olduğuna inanır.
Ben inanmıyorum.
On altı yıldır aynı gökyüzüne bakıyorum ve hâlâ neden bazı insanların her şeye sahip olduğunu anlayamıyorum.
Kimileri alkışlarla büyür.
Kimileri sessizlikle.
Kimileri kazanırken doğar.
Kimileri ise kaybetmeye alışmak zorunda kalır.
Her sabah aynı alarm sesiyle uyanıyorum. Aynı duvarlara bakıyorum. Aynı insanlarla aynı koridorlarda yürüyorum. Ama içimdeki boşluk hiçbir gün değişmiyor.
İnsanlar satrançta iyi olduğumu söylüyor.
Sanki bu bir şeyleri düzeltiyormuş gibi.
Evet, tahtanın başına geçtiğimde ne yapacağımı biliyorum. Her taşın bir görevi var. Her hamlenin bir anlamı var.
Keşke gerçek hayat da böyle olsaydı.
Keşke insanlar da kurallara uysaydı.
Keşke kalpler kırılmasaydı.
Keşke bazı geceler uyumadan önce neden bu kadar yorulduğumu düşünmek zorunda kalmasaydım.