Lavinya

Benim dünyam bembeyaz bir tuvalden ibaretti. Sakindim, kendi halimdeydim; başımı masamdan kaldırmaz, hayatın gürültüsüne bulaşmazdım. Bir gün babamın o kapıdan çıkarken üzerime bulaştıracağı kan lekesinden habersiz, kendi küçük kalemde yaşıyordum.
Ama bir gece yarısı, telefonun ucundaki o yabancı ve buz gibi ses her şeyi tek bir cümleyle paramparça etti:
"O adamın hayatı, artık benim malım."
Babam, asla basmaması gereken bir tetiğe basmış, bu şehrin en karanlık adamının radarına girmişti. Şimdi o karanlığın sahibi, babamın canına karşılık tek bir şey istiyordu: Beni.
Nefretle başlayan bir esaret, kuralları kanla yazılmış bir malikane ve ne zaman patlayacağı belli olmayan bir fırtına...
"Beyazını feda etmeye hazır mısın Lavinya? Çünkü benim karanlığımda lekelenmeyen hiçbir şey kalmaz."