Mirtolia: Podstępny los

Mirtolia gnije od środka.
Kiedy zza gór nadeszła fala potworów, reszta kontynentu po prostu patrzyła na rzeź krasnoludów. Teraz wszyscy płacą za tamto tchórzostwo.
Elfy uciekły do lasu i mordują każdego na granicy.
Krasnoludy zdziczały. Podzielili się na kasty - Karwunów, Żerców oraz Chudców.
Łupią wioski i polują na ludzi, żeby zdobyć złoto na budowę nowego imperium na północnym zachodzie.
Ich najgorszą bronią są Besnicy - wojownicy, którzy w walce wpadają w zwierzęcy szał.Tutaj nie ma miejsca na litość. Albo kłamiesz, albo giniesz.
Kaelen Sierhen miał dwanaście lat, gdy stracił wszystko. Jest bękartem - synem krasnoludzkiego pana i elfki. Ukrywa nieludzką siłę pod workowatymi łachmanami i udaje bezbronnego półelfa. Wie, że jeśli krasnoludy odkryją jego prawdziwą krew, natychmiast go zabiją.
Trafił do niewoli i jedzie prosto do kopalń na północnym zachodzie. Nie ma już celu. Chce tylko zniknąć.
Sariela Birgonden też straciła dom.
Miała czternaście lat, gdy jej rodzinę wycięto w pień za próbę pomocy krasnoludom.
Przeżyła piekło wygnania, które zmieniło ją w mroczną elfkę. Dalej jest szczupła i ma arystokratyczną twarz, ale teraz nosi pod płaszczem dwa ukryte ostrza i zabija bez mrugnięcia okiem.
Karwunowie wiozą ją na targ. Bogaci magnaci z Jedynego Miasta dadzą za nią fortunę.
Ale Sariela ma inny plan - chce zatrzymać szaleństwo swojej rasy.
Jeden wóz niewolniczy. Dwa wyroki śmierci.
Kiedy potwory masakrują karawanę, Kaelen i Sariela uciekają z rzezi zakuci w ten sam łańcuch.
On nienawidzi elfów za śmierć ojca. Ona uważa go za słabeusza. Żeby przeżyć noc na tym pustkowiu, muszą zawrzeć szorstki pakt.
W Mirtolii zaufanie oznacza śmierć.
Oboje szybko zrozumieją, że największy potwór wcale nie warczy w ciemnościach. Idzie tuż obok, na drugim końcu łańcucha.