SİYAH NABIZ

Elimdeki neşteri omzundaki açık yaraya acımasızca saplar gibi bastırdım canı yansa da gözünü bile kırpmadı. Birden bileğimi kavrayıp beni göğsüne yasladı dudaklarımız arasında sadece bir nefeslik mesafe kalmıştı.

"Can düşmanının tenine dokunmak nasıl bir his, doktor?"

diye fısıldadı, sesi odadaki barut kokusundan daha tehlikeliydi.
Bileğimi elinden kurtarmadan, gözlerinin tam içine baktım ve neşterin keskin ucunu bu kez çıplak göğsünde, kalbinin tam üzerine yerleştirdim.

"beni kaçıran bir dağ ayısının hayatını elimde tutmak gibi" dedim sesimi bile titretmeden "Şimdi söyle bana Seni yaşatmalı mıyım, yoksa bu gece babama en büyük hediyesini ben mi vermeliyim?"