Ascension ⋆ Jacaerys Velaryon

"Leydi Vespera?" Jace'in sesi koridorda yankılandı. Beklediğinden daha yüksek, daha otoriter çıkmıştı. "Bu saatte burada ne yapıyorsunuz?"

Vespera gözlerini yavaşça açtı. Bakışları buğuluydu. Normalde insanın içini delip geçen o hesaplı, keskin bakışların yerinde garip bir bulanıklık, dalgın bir yorgunluk vardı.

"Veliaht Prens..." diye mırıldandı Vespera. Sesi hafifçe sürçüyordu. Çenesini kaldırıp ona bakmaya çalıştı ama dengesini sağlamakta zorlanarak duvara biraz daha kaydı. "Koridorlarda devriye mi geziyorsun? Savaş henüz başlamadı."

"Çok içmişsiniz," dedi Jace, aralarındaki mesafeyi bir adım daha kapatarak. Sesinde hem bir azarlama hem de gizleyemediği bir endişe vardı. "Bir Tyrell, Menzil'in fiili yöneticisi kendini bu halde sergilememeli. Bu sorumsuzluk. Eğer başka bir lord sizi böyle görseydi-"

"Başka bir lord görmedi ama," diye kesti Vespera onu. Normalde yapacağı gibi sivri ve zehirli bir tonda söylemek istemişti bunu, ancak kelimeler dudaklarından dökülürken bütün gücünü kaybetmiş, geriye sadece kırgın bir fısıltı kalmıştı. "Sadece sen gördün. Her zamanki gibi."