03:33

Gece saat tam 03:33'te her şey başlar.
Ebru, uykusuz bir gecede pencereden dışarı baktığında karşı apartmanda hareketsiz duran bir siluet görür. Birkaç saniye içinde o siluet, imkânsız bir hızla kendi apartmanının önünde belirir. Ve gülümser... Ama o gülümseme insan yüzüne ait değildir.
O andan itibaren kâbus gerçek olur.
Kapılar kilitlese de, perdeleri kapatsa da, ışıkları yaksa da kurtulamaz. Telefonuna gelen mesajlar, odasındaki duman, gardırobun içinden gelen kendi sesi... Ve dolabın içinde ağlayan diğer kendisi.
"Ben seni bulmaya gelmedim.
Ben hep buradaydım."
Bu bir yaratık değil.
Bu bir hayalet değil.
Bu bir hastalık bile değil.
Bu, korkunun ta kendisi.
Ve en korkuncu... hikâye bittiğinde, telefonunda tek bir mesaj belirir:
"Sıradakini bekliyorum."
Alıcı: Okuyan kişi.
Gece 03:33'te uyanırsan sakın pencereye bakma.
Çünkü o, seni çoktan gördü.