Latte madde/aref
- Reads 236
- Votes 30
- Parts 2
meslek lisesi vs kolej
Barış; Şşş sanayi güzelleri Bugün de üstünüz başınız motor yağı kokuyor parfümleriniz sanayi tipi galiba"
Beytullah: Ulan Barış, düşme elimize
o fönlü saçlarını tek tek yolarım senin"
All Rights Reserved
#60
efar
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Summer Bombing, ArEf
Bebek gibi çocuk Efe, modelse hırsız Arda. MİNİ FİCComplete
All I Need,Aref
Efe, yeme bozukluğu ve kendine aşırı yüklenme alışlanlıklarıyla mücadele ederken, her oturduğunda duygusal açlığını çektiği duyguları yemeklere yükleyip sürekli tıka basa yerken ve bunu önleyemezken, Arda'nın sadece varlığıyla tüm eksikliğini çektiği duyguları doldurduğunu fark eder. Arda ise yılların alışkanlık haline getirdiği suçluluk duygusunun çok genç yaşta tetiklediği derealizasyondan dolayı hayal ile gerçek arasında gidip gelirken, her tamamen koptuğunu hissetiği anda Efe'nin onu oradan çekip gerçeğe bağladığını fark eder. İkisi de hayatlarında ilerlemelerini engelleyen engelleri yan yanayken önlüyorlardı fakat, işte bunu fark ettiklerinde zamanın kıymeti o zaman anlaşılacaktı. tt: tkkvchs !; Gerçeklikle alakası olmayan, tamamen hayal ürününden oluşan bir kurgudur. Keyifli okumalar. (Düzyazı ağırlıklı. Umarım beğenirsiniz !!) 14.08.2026
Nektarin - Aref
Annesinin ölümünün ardından kendini suçlu hisseden Arda üzüntüsünün üstesinden gelemez. Yavaşça kötü alışkanlıklar edinip arkadaşları ile kurduğu müzik grubuna süresiz ara verir. Arkadaşlarının isteği üzerine katıldığı bağımlılık toplantısında grup lideri olan Efe ile tanışır.
Deniyorum, ama | Aref
Efe, yarı dönemden sonra sınıfların karma olması ile birlikte nefret ettiği çocukla aynı sınıfa düşer #efesan/ 4.
upstairs- aref
Arda: hangi gotveren bu saatte tasinir olm +90: umarim buranin site grubu oldugunun farkindasinizdirComplete
afraid, aref
minific, oneshot, crush when i wake up, i'm afraid somebody else might take my place Rüzgarın uçurduğu renkli bir yaprak süzüldü, simsiyah giyinmiş çocuğun yanına oturur gibi banka kondu. Kapüşonu gözlerini ve siyaha yakın saçlarını kapatan çocuk gözlerini sarı yaprağa dikti. Orada oturan farklı olmalıydı, rezerve edilmiş bir alandı. Küçük çocuklar çığlıklar atarak oynamaya devam ediyorlardı. Kimse bankın sağında ve sonunda, yalnız başına oturmasını umursamıyor gibiydi. Oysa kalbi yanıyordu. Kusası vardı, esmer yüzü acıyla kıvrılmıştı.Complete
Content Guidelines