Son Alarma Kadar

Bazen hayat tek bir aramayla altüst olur.
​Ağustosun boğucu bir gecesinde, odamda gelecek kaygıları ve matematik testleri arasında boğulurken tek bir şey düşünüyordum: Daha ne kadar dayanmalıyım? Sonra o geldi; hayatımın tam merkezine adım atan Efe.
​Biz pencere önünde, iki farklı dünya olarak tek bir gökyüzüne bakarken arkamızdaki masada bir telefonun ekranı karanlığı yardı: "14 Cevabsız Çağrı."
​Gelen her sinyal, yaklaşan o kaçınılmaz fırtınanın habercisiydi. Ama o son alarm çalıp dünyamızı yıkana kadar, zamanı durdurmuştuk.
​Bu, son alarma kadar birbirine tutunmaya çalışan iki kırık ruhun hikayesi...