Bazen insanlar kaybolmaz.
Sadece bulunmak istemez.
Ve bazen, en çok "kal" demesini beklediğin kişi, arkasına bile bakmadan gider.
O günden sonra Jeongguk, kapının her açılışında başını kaldırdı.
Her telefonda kalbi hızlandı.
Her yabancı yüzün arasında onu aradı.
Kim Taehyung...
Bir zamanlar "ev" dediği adam.
Şimdi ise sadece adını söylemeye bile cesaret edemediği bir yabancı.
İnsanlar ayrılıkların zamanla geçtiğini söylerdi.
Yalandı.
Çünkü bazı insanlar gittikten sonra odadaki eşyalar bile eksik görünürdü.
Yastıklar soğur, kahve acılaşır, şarkılar yarım kalırdı.
Ve Jeongguk'un içinde her gün aynı cümle yankılanırdı:
"Eğer bir gün geri dönersen... bu kez beni gerçekten bul."
All Rights Reserved