Hayallerime Dokunma

"benim karanlığımda boğulmandan çok korkuyorum" dedi dediklerini sindirirken cümlesine devam etti "olması gereken bu uzak duralım hem aşk diye bir şey yok bunu bil iki güne başkasına bu duyguları hissedebilirsin senin ilklerin olduğum için bana bu kadar bağlısın" kafamı sağa sola salladım ondan başkasıyla olamayacağımı o da bende çok iyi biliyorduk düşüncesi bile canımı sıkıyordu düşüncelerimden arınıp "haklısın olması gereken böyle " dedim buruk bir gülümsemeyle bunu beklemiyor olmalı ki afallamıştı ama artık bazı şeylerden vazgeçmeliydim o beni karanlığına çekiyordu bense onu güneşe ama ne ben karanlığına gidebilirdim ne do benim güneşime gelirdi hem onun gibi birisi birine ne kadar çok sevebilir ki