Kırık Omerta

Bazı yeminler kanla yazılır.

Bazı aşklar günahla mühürlenir.

Güç, sadakati yutar.

Korku, hükmü sürdürür.

Bazı yaralar zamanla iyileşmez.

Bazıları her nefeste yeniden kanar.

Bir zamanlar uğruna her şeyini feda ettiği insanlar, onu en karanlık gecesinde yalnız bırakmıştı. Güvendiği eller sırtına saplanan bıçaklara dönüşmüş, sevdiği yüzler yabancı maskeler taşımaya başlamıştı.

O gün sadece hayalleri yıkılmadı.

İçindeki insan da öldü.

Şimdi geriye tek bir şey kalmıştı: intikam.

Fakat intikam, sanıldığı kadar basit değildir. Çünkü geçmişin hesabını sormaya çalışırken insan kendini de kaybetmeye başlar. Her adımda yeni sırlar ortaya çıkar, her gerçek yeni bir yalanı doğurur ve her ihanet daha büyük bir ihanetin kapısını aralar.

Bu hikâyede kimse masum değil.

Kimse tamamen suçlu da değil.

Dost görünen düşmanlar, düşman görünen kurtarıcılar ve yıllardır gömülü kalan gerçekler birer birer gün yüzüne çıkarken, herkes kendi günahlarıyla yüzleşmek zorunda kalacak.

Çünkü bazı insanlar affeder.

Bazıları unutur.

Ama bazıları bekler.

Sessizce.

Sabırla.

Ve zamanı geldiğinde, kendilerinden çalınan her şeyin hesabını tek tek sorarlar.

İhanetin bir bedeli vardır.

Ve o bedel sonunda mutlaka ödenir.