My White Preal

به تنها نور امیدی که داشت بهش میتابید نگاه میکرد ، مغزش داشت اکسیژنش تموم میشد.میون تاریکی اقیانوس گیر افتاده بود و در حالی که از هوش داشت میرفت کم کم داشت به عمق اب نزدیک میشد .چی شد که به یکباره همه جارو اب گرفته...چشماشو به سختی به اطراف چرخوند و با همون مقدار هوشیاری که داشت به اطراف نگاه کرد شهری که داشت زیر اب غرق میشد اونم همراه ادم های توش.میتونست بگه بیش از ۱۰۰ نفر ادم عین اون بودن و داشتن غرق میشدن.میتونست ببینه که میون اب ها ماهی های بزرگی حرکت میکنن.با دردی که توی سینش پیچید سرفه ای کرد و اخرین تصویری قبل از بیهوشیش یه دایره نورانی ماه بود و اخرین کلماتش : کمکم کن