









''Benim bebeğimdi o!'' İçimden defalarca tekrarladım bu cümleyi. Sessizce... Gözlerim bebek odasında gezindi... O kadar güzel bir odaydı ki... O kadar güzel tasarlanmıştı ki... ''Eftelyam yaşasaydı bebeğine böyle bir oda isterdi...'' Tekrar içimden haykırdım gerçekleri. En yakın arkadaşım vefat etmişti. Bebeğini daha doğmadan bana emanet etmişti. Ama ben emanetime sahip çıkamamıştım. Bana öldü denilen, mezarını bile bilmediğim bebeğin şimdi yaşadığını söylemişti doktor. Onu kaçırdıklarını, tehlikeli bir adamın evinde olduğunu söylemişti... Ben ise o evdeydim... Ama sadece emanetim için... Onu alıp gidecektim...
More details