(Nie) Napiszę o tobie

**Ona** ma dwadzieścia lata i studiuje pisarstwo. Od dziecka zapisuje zeszyty opowiadaniami, wierząc, że kiedyś wyda własną powieść. Jest uparta, wrażliwa i obserwuje świat z niezwykłą uważnością. Nie szuka sławy, chce tylko tworzyć historie, które zostaną z ludźmi na długo.
**On** ma pięćdziesiąt siedem lat. Jest jednym z najbardziej cenionych pisarzy w kraju i od kilku lat prowadzi zajęcia na uniwersytecie. Napisał książki, na których wychowało się całe pokolenie czytelników. W środowisku uchodzi za człowieka zdystansowanego, wymagającego i niemal nieosiągalnego. Po śmierci żony zamknął się w sobie i od tamtej pory żyje właściwie tylko między domem a uczelnią.

Ich rozmowy zawsze zaczynają się od literatury. Rozmawiają o bohaterach, którzy kochali za mocno, o poetach, którzy pisali o samotności, o tym, dlaczego najlepsze historie rodzą się z bólu. Nie zauważają momentu, w którym przestają rozmawiać wyłącznie o książkach.
To uczucie od początku wydaje się niewłaściwe.
Nie tylko przez trzydzieści pięć lat różnicy wieku. Przede wszystkim dlatego, że on jest wykładowcą, a ona jego studentką. To on ocenia jej opowiadania, decyduje o zaliczeniach i poleca najlepszych studentów wydawnictwom oraz redakcjom. Każdy sukces dziewczyny mógłby zostać uznany za efekt ich relacji, a nie jej talentu.

On wie, że jedno nieostrożne spojrzenie mogłoby zniszczyć jej przyszłość.

Ona wie, że jedno wyznanie mogłoby zniszczyć całe jego życie.

Dlatego udają, że nic się nie dzieje.

Na zajęciach są tylko profesorem i studentką.

Po zajęciach każde z nich wraca do pustego mieszkania, gdzie jedynym sposobem na wypowiedzenie niewypowiedzianych słów stają się kartki papieru.

Codziennie nowe rozdziały o 15:30 !!!!!