Kaybolan Hayatlar / Gerçek Ailem

-Bike sen hiç bir zaman istenmedin ki. Senin adın bile istenmeyen kimsesiz.Adın bile buyken kim seni sevsin kim seni istesin ha?

Haklıydı. Adımın anlamı bile istenmeyen kimsesizdi. Ben bu isimle hayatta kaybolmuştum.

- Sen yalnızlığa mahkumsun. Sadece o kendine uydurduğun örgütün varya güya kardeşim dediğin insanlar onlar var ve onlarında amacı emin ol benimki gibi çıkarları için.

Haklıydı belki.

Gözümden bir damla düştü.
-Kendine gel bence Bike. İnsanlara çabuk güvenme git konuştuğun kişilerin senin arkandan neler çevirdiğini öğren ilk başta ben yardımcı olayım. Sinem varya en yakın arkadaşın sırdaşın benimle yattı. Senin vurulduğun gün sen orda ona ihtiyacın varken geldi ve benimle yattı.

Kaşlarım çatıldı. Midem artık kasılıyordu. Gözlerimden yaşlar sular gibi akıyordu. Beni en yakın arkadaşımla da aldatmıştı.

♣

Hayat bir kumardı. Ya o kumarı yani hayatını kazanacaktın. Ya da o kumarı ve hayatını kaybedecektin. Ben kumarımı çok küçükken kaybetmiştim. Şimdiyse hayatımı geri alabileceğim söyleniyordu.

Bu da neyin saçmasıydı?

Hangi filmdeydik?

Nasıl hayatım değiştirilmişti?

Aklım almıyordu. Hiç bir şey hissetmiyordum. Tek bir his bile yoktu. Ne öfke ne kırgınlık ne üzüntü. Alışmıştım artık ihanete kazık atılmasına.

Bir de hayat atmıştı kazığı ne olacaktı ki o da atsındı ben yine hallederdim.

♠
Mezarlıktan çıkarken kadını inceledi. Güzeldi fazla güzeldi. Göz çevresi kıpkırmızı olmuştu. Siyah saçları dağılmış kolları kanıyordu. Omzundanda oluk oluk kan geliyordu. Karnındanda ayni şekilde. Dikişleri patlamıştı.

Arabasına binip şoföre hastaneye gitceklerini söyledi.
Kandemirin aklı karışmıştı. Hangi kadın bu durumda bile prenses gibi olabilirdi. Bataklıkta açan bir çiçeğe benziyordu.

Lotus çiçeğine benzetti onu.