Yasak Çizgi
"Bazı sınırlar çiğnenmek için değil, altında ezilmek için inşa edilir."
Benim dünyamda kurallar basitti: Abimin çizdiği sınırların içinde kal, güvende ol. Hayatım boyunca o sınırların dışına çıkmayı hiç düşünmemiştim. Ta ki o sınırların koruyucusu, abimin bu hayatta gözü kapalı güvendiği tek adam olana kadar.
Yaman...
Çocukluğumun gizli hayali, genç kızlığımın ise en aşılmaz, en buzdan duvarı. O benim için bir yangındı ama bana her baktığında bir yabancıya bakar gibi soğuk, bir yükten kurtulmak ister gibi mesafeliydi. Abim ona "Kardeşim sana emanet" dediğinde, Yaman o emaneti kalbinin en uzağına, ulaşamayacağım bir yere fırlatıp atmıştı.
Ben ona doğru her adım attığımda, o aramızdaki uçurumu daha da derinleştirdi. Ben o çizgiyi geçmek istedikçe, o beni yok sayarak cezalandırdı.
Çünkü ikimiz de biliyorduk; abimin sadakatini çiğneyip o görünmez çizgiyi bir kez geçseydik, Yaman'ın o buzdan dünyası da benim kırılgan kalbim de geriye tek bir kül kalmayacak şekilde yanacaktı.
"Eğer benim o çizgiyi geçmemi sağlarsan Ahu, canın öyle bir yanar ki bir daha toparlanamazsın. Sana abi gibi davranmamı istiyorsan, sınırını bileceksin."