BİZE SON KALA -TeoDen Kurgusu-

"Kapıyı aç."

Sanki beni hiç duymamış gibi başını hafifçe yana eğdi.

"O zaman Denizciğim, sen ve aşığını çok daha beter günler bekliyor."
Duyduklarımla derince bir yutkunup gözlerinin tam içine baktım. Kahverengi gözlerinin üzerine saçlarından birkaç sarı tutam düşmüştü.

Devam etti konuşmaya. "Sizi bu okula geldiğiniz güne pişman edicem." Ben daha söylediklerini sindirememişken boy farkımızdan dolayı eğilip kulaklarıma yaklaştı.

"Ve koleksiyonumun en nadide oyuncağı sen olacaksın Deniz kızı."

Beni o halimle, tüm şaşkınlığım ve korkumla yalnız bırakıp arkasını döndü. Anahtar ile kapıyı açtı ve dışarı çıktı.

Bense arkasında dona kalmıştım.

Çıtırından bir teoden kurgusu.