Rival zemre

Qëndronin të dy ulur në ballkon njëjtë si në fëmijërinë e tyre. Ajo mbështetur kokën tek ai dhe ai duke marr aromë tek flokët e saj.

Sa do doja të isha edhe njëherë një fëmijë...-shprehu një dëshirë ajo.

Ta dish ti sa dua unë që ta kthej përsëri atë kohë mbrapsht.-ia ktheu ai duke e puthur lehtë në kokë.

A do të më duash gjithmonë?-e pyeti nga hiçi ajo dhe ai ngriti kokën për ta parë.

Në të gjitha jetët e mija mi rayito. Përse pyet?-e pyeti i habitur.

Edhe nqs të lëndojë?-I tha duke e parë me sytë plot mërzi dhe shkëlqimi i tyre ishte larguar.

Edhe sikur të më drejtosh një pistoletë drejtë zemrës,e të më gjuash me të duke më vrarë përsëri do të të doja mi rayito.-e përqafoi fortë dhe mes asaj qetësie të krijuar ngashërimat e saj ishin të vetmet që dëgjoheshin.