Hate Love Minsung

"Sana kendimi sevdirmem için bir şans versen Hannie olmaz mı, hiç bizden, oluru yok mu? "

Gözlerini kapatıp ,derin nefes aldı genç. Sorduğu soruya cevap alabilecek miydi bilmiyordu. ama bir evet ve ya hayır bekliyordu. Yanağının tutulmasıyla gözlerini açıcaktı ki dudağının üstündeki dudaklar engel oldu.

"Seni sevmenin sağla hyung bende seni senin gibi sevmek istiyorum. Bana bunu göster. "
-Minsung

"Channie hyung neden beni görmüyorsun?O kadar mı olmaz. "

Hyungun arkasından bağırdı ona yetişmek için baya bir koşmuştu. ama arabaya yetişemedi. pişmandı daha erken neden söylemediği için. Gözünü kapatıp yere çöktü. yorulmuştu.Güneş gözüne gelmeyince yukarı baktı. Sevdiği, aşık olduğu adam önündeydi. Hyungu kaldırdı onu.

"Seni hep gördüm. Soruyorum şimdi sana seungmin olsun mu bizden? "
-Chanmin

"Cidden kimseyi sevemeyeciğimi mi düşünüyorsun? Sırf annem olmadığı için annem gibi şerefsiz biri olup benim de onun gibi olduğunu mu söylüyorsun? Sana inanamıyorum Felix. "

Arkasına bakmadan gıden adama bakıyordu, Felix. Şaşkındı. Beklemiyordu. Onun asla birisini sevebileceğine düşünmüyordu. ama hyunjin onu seviyordu. kendine geldi. Ve koşarak yetişmeye çalıştı. ama çalıştı. Olmadığını anlayınca bağırdı. belkide duyardı onu.

"Hyunjinnn! Seni ciddiye almadığım için köpek gibi pişmanımm. " en sona doğru sesi kısıldı. "Affet." ve kaldırıma oturup ağlamaya başladı.
-Hyunlix

"Changbin"
"Jeongin"

"Ooo ilk sen söyle. "
"Hayır sen. "

"Ben senden hoşlanıyorum. "
"Bende"

İkiside şaşkınca birine bakıyorlardı. Jeongin hyungun itirafına gülse mi sevimse mi bilemedi. Ama şunu yapmak istiyordu. Parmak uçlarıyla hyungun ensesine tutundu. Dudaklarını birleştirdi.Hyungu ona gülümseyip
"Sevgilim olsana sen güzelim. " demesiyle onun dudaklarına tekrar kapandı.
-Jeongbin