EvvelBahar

Evvel Bahar, kalabalıklar içinde yalnız kalmayı öğrenmiş bir genç kadının, kendi zihniyle verdiği sessiz mücadelenin hikäyesidir.

Deniz, dışarıdan bakıldığında sıradan bir hayat yaşayan; fakat içinde kelimelere sığmayan bir ağırlık taşıyan genç bir kadındır.

Düşüncelerini susturamadığı anlarda yazıya sığınır, sokaklarda yürür ve kendine ait bankta oturup hayata uzaktan bakar. Çünkü onun için yaşamak, çoğu zaman nefes almaktan çok katlanmak gibidir.

Fakat bir kaybın ardından zihni, onu korumaya çalışırken gerçeklikle arasına görünmez duvarlar örmeye başlar. Gördükleriyle bildikleri, hissettikleriyle kabullenebildikleri birbirine karışır. Yaşadığı acı yalnızca kalbinde değil, artık zihninin en derin köşelerinde de yaşamaktadır.

Tam da her şeyin geri dönüşü olmadığını düşündüğü bir anda yolu Rüzgär'la kesişir. Rüzgär, onu kurtarmaya çalışan biri değildir. Cevaplar sunmaz, yaralarını kapatmaya çalışmaz. Sadece Deniz'in sessizliğinden korkmayan, konuşmadığında bile yanında kalmayı seçen biridir. İki yabancının yolları kesişirken, aralarındaki bağ kelimelerle değil; zamanla, sabırla ve hissedilen sessizliklerle büyümeye başlar.

Evvel Bahar, iyileşmenin doğrusal bir yol olmadığını; bazen en büyük savaşın insanın kendi zihninde verildiğini anlatır. Kayıpların, kabullenmenin, dostluğun ve yeniden hayata tutunabilmenin hikåyesidir. Çünkü bazen bahar, en erken zamanda değil; insanın "sonrası yok" dediği yerde başlar.