ZİFİRİ

~"Ölüm sessizliği bozuldu, telsiz kefene sarıldı."~
​Gözlerimi kapattığımda sırtımda beş kurşun vardı, açtığımda ise koca bir hiçlik.
​Tam bir yıl. Zaman benim için durmuştu ama dünya dönmeye, herkes benden gitmeye devam etmişti. Ne bir veda, ne bir açıklama... Kurşunların sökemediği canımı, ardımda bırakılan o sessizlik koparmıştı.
​Şimdi, o bir yıllık ölüm uykusundan uyanan bir istihbarat üsteğmeni olarak Karabayır'ın puslu dağlarına adım atıyorum. Ruhumda çocukluk yangınları, sırtımda o kanlı gecenin sızısı var. Ama asıl pusu, o tim odasının kapısında bekliyor beni.
​Çünkü kapı açıldığında karşıma dikilen o tanıdık ela gözler; beni o karanlıkta bir ölü gibi bırakıp giden adamın ta kendisi.
​Aramızda söylenmemiş binlerce söz, arkamızda koca bir yıkım var. Telsizler yeniden açılıyor ama bu sefer ne o bıraktığı adam var karşımda, ne de onun kırıp gittiği o yaralı kız çocuğu. Şimdi hesaplaşma zamanı.