dolunay, marhoon

dolunayım, gecem sensiz eksik,
adını andıkça sızlıyor içim.
ışığını ben sakladım, suç gökyüzünde değil;
utanan aşk değildi, utanan bendim.

sen göğe karıştın, ben geceye,
her "keşke" biraz daha çöktü yüreğime.
dolunay doğuyor her seferinde yine,
fakat hiçbir ışık geçemiyor senin yerine.