Perde Arkası

"Ne zamandan beri Hakan'la bu kadar yakınsınız?"
Çenemi hafifçe yukarı kaldırıp bakışlarımı doğrudan gözlerine diktim.
"Özel hayatım, bu projenin ya da yönetmenimin sınırlarına dahil mi?"
Lorenzo'nun çenesi gerildi. Bakışlarında bir anlığına karanlık bir gölge gezindi ama duruşundaki o sarsılmaz otoriteden zerre ödün vermedi.
"Profesyonellikten bahseden sizdiniz, İz Hanım. Setin odağını dağıtacak her yakınlık benim sınırlarım dahilindedir."
"Öyle mi?" dedim alaycı bir tebessümle. "Yoksa yönetmenliğini yaptığınız her oyuncunun hayatını böyle sınırlarınıza almayı alışkanlık mı edindiniz?"
Arayı kapatan tek bir adım attı. Üzerime çöken heybeti ve kokusu bir anlığına nefesimi kesti. Bakışları kısa bir an dudaklarıma kaydı, ardından yeniden gözlerime kilitlendi.
"Yalnızca seninkini."
Kalbim ritmini kaybetti. Lorenzo ise az önce zihnimdeki tüm dengeleri altüst etmemiş gibi tek bir kelime dahi etmeden arkasını dönüp uzaklaştı.
Arkasında cevapsız tek bir soru bırakarak:
Bu adamın benimle derdi neydi