ALACA KÖYLÜ
- Leituras 724
- Votos 43
- Capítulos 8
MaduroEm andamento
Última atualização sáb, ago 15, 2026
🌹 Köy kurgusudur ve +18 sahneler içerebilmektedir.
🌹 Gülbahar ~ Mihran
°°°
"Doğumda sen de varmışsın Gülbahar..." başkalarından duyduğunu teyit etmek istercesine bekledi. Sadece başımla onay verdim ona. Kaşlarım çatılmıştı.
"O bebeğe merhamet gösteren tek kişi senmişsin. Anam kapıyı çarpıp çıkarken, anası bi köşede çarşafların arasında bırakırken, ordaki kadınlar ah vah ederken bebek için gözyaşı döken senmişsin..." bebeğe baktı uzun uzun. Çok yalnızdı. O kadar kimsesi yoktu ki, on gündür neler yaşamıştı şu koca yalan dünyada kim bilir... Kalbim sancıdı. Yine doldu gözlerim. Yine aklıma düştü o gece. Bu cennet kokuyu nasıl sevmezlerdi? İçim burkuldu düşüncelerimin arasına sızan farkındalıkla, midem ağrıdı... Anasının babasının kabul etmediğini bu köy kabul etmiyordu ki...
"Gülbahar... Sana yalvarırım kabul et onu." aklımı okumuş gibi düşüncelerimin arasına dalan adamın sesiyle olduğum yere mıhlandım.
"Ne?"
°°°
~Alaca Köylü
Kurgumun çalınması halinde yasal işlemlerin başlatılacağını beyan ederim. / thfcalisupurgesi
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
A'RAFIM SENSİN
Yanlış anlaşılmalarla başlayan bir kırılma... İçinde büyüyen bir canla ağırlaşan bir sınav... Ve birbirine aile olmaktan başka tutunacak dalı kalmayan iki insan... Zaman gerçekten her yarayı sarar mı? Yoksa bazı acılar, geçtikçe daha da derinleşir mi? Peki ya... Ellerinde kalan son umut da kaybolursa, geriye ne kalır? Hikaye şahsıma aittir. Her hangi bir mecrada paylaşıldığı, çalındığı takdirde, yasal işlem başlatılacaktır.Concluída
Eylül
Bazı insanlar gökyüzüne bakar... Bazıları ise yanındakine. Eylül, bir mahallede başlayan sessiz bir hikâye. Uçurtmaların gökyüzüne karıştığı, bakışların kelimelerden daha çok şey anlattığı bir aşk. O, ipi tutan kızdı. O ise ona bakmaktan hiç vazgeçmeyen adam. Eylül; yarım kalan cümlelerin, geç kalınmış duyguların ve bir gün mutlaka kopacak sandığımız ama aslında hiç kopmayan bağların hikâyesi...
BOZBEY
Ailesini, en yakın arkadaşının düğününde kaybetmiş bir Çerkez kızı. Piraye Vumar! Ağalığı bırakmış bir adam. Yusuf Agir Bozbey! "Töre kitabı değildir"
Umudu Yitirmek
Yasmin Alaca ve Demir Cihan Aslanbey. Yasmin küçük yaşta ailesini kaybetmiştir. Amcasının ve yengesinin yanında yaşarken hayat ona hiç adil davranmadı. Onu istemediği birisiyle evlendirmeye kalktıklarında Yasmin için ipler kopmuş ve ilk otobüs ile şehri terk etti. Mardin topraklarına vardığında bir kadın Aslanbey konağına gitmesini orda yardım edeceklerini söylerler. Demir Cihan zorunda olarak ailesine Yasmini karısı diye tanıttır. ve Yasmin & Demir Cihan hikayesi başlar. Kitap yetişkin içeri ve yaş farkı vardır. 13.08.2025 tarihinde yazılmaya başlamıştır. BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTATIR!
ACININ HEDİYESİ
Yüzbaşı ile küçük kadınının hikayesi... Bildiğiniz tüm hikayeleri unutun!! Bu kitap sizi gerçek acılarla, aşklarla tanıştıracak. Bir genç kız, arkadaşı için sevdasından vazgeçmek zorunda kalır. Tam her şeyi bitti, kavuştular derken. Bu sefer de sevdiği adam tarafından terkedilir, adından belli olan kaderi hiç değişmeyecek miydi? Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır!
Kağıt Parçası
!!önemli!! Kitapta çok sürmeyen küçük çaplı şiddet ögeleri yer almakta , maalesef olmak zorundaydı , uzun sürmüyor psikolojik kayıp bunu sunar ama unutmayın. Bu kitap yalanın kitabı her şey gerçek değil. Yaraların , yalanların , aldatılışların kitabı ⚜ 🕸🕸 Öz ailesinden bir intikama kurban giden , koparılan bir genç kız.... Asel Korhan Kendi ailesinin kurduğu komployla Bataklığın hakimi oldu. Arem Yiğiter namı değer Batak... Yalansız sandığı toz pembe bir hayatta bulunduğu şikayet sonucu beyaz hayatının lekeleriyle tanışan Asel Korhan. Şikayette bulunduğu adam Arem Yiğiter'se... Kader onlara bir hastane koridorunda göz göze geldikleri an oynuna başlamıştı. Ya da oyunu ikisi başlatmıştı. Yaralı iki insan. Aşktan yaralanmış , yalandan nasibini almış aldatılmış iki insan. Birbirlerine hem yara açacak hem de sarabilecek mi? Onların hikayesi bir Kağıt Parçasına imza atarak başladı. Ve Kağıt parçaları peşlerinden hiç ayrılmadı. Parçalar doğruyu , gerçeği , acıyı getirdi. 🕸🕸 "Arem" dedim... Bu soruyu neden sordum bilmiyorum ama. Birbirimizin hayatını hep yaralayacağımızı biliyorum. "Efendim toprak gözlü"dedi. "Farklı hayatlarda ya da ne biliyim farklı şekillerde tanışsaydık bizim bir şansımız olur muydu?"dedim. "Olmazdı" dedi. "Ben bu hayatta tek bir kişiyi sevdim" "O şuan evli" dedim. "Evet öyle olsa bile" dedi "Keşke o da yaşasaydı da evli olsaydı onunla" dedim. "Çünkü bu acı fazla ağır geliyor" "Bizden olmaz bu yaralarda bizi bırakmaz" "Evet" dedi. "Benim yârim olamazsın. Bende senin. Ama bir başkasının da olamazsın artık" "Doğru. Kimsenin yâri olamam. Kimsede olamaz. Benim yüreğim o. Bir başkasına da körüm" dedim. "Biz yaradan başka olamayız birbirimize. Bir insan bir insanın hem
İmkansız Aşk
Evli bir erkeğe aşık olan genç bir kızın hayatının Nasıl sarpa Sardığını ve hayatının nasıl değiştiğine şahit olmak ister misiniz hadi buyrun hiç beklemeyin okumak için daha ne bekliyorsunuz?Concluída
Çiçek
"Hayatımda açan ilk Çiçeksin sen. Tamda bu sebepten ben bu kapıyı çalar dururum." Gözlerimi açmaya cesaretim yoktu. Dışarıya hart hurt olan adam bana gelince şair oluyordu sanki. Böyle konuşmasın bana böyle bakmasın istiyordum. Sonra parmağının ucu değse ağzından çıkacak her kelimeyi merakla bekliyordum. Elimi göğsünden indirmeye çalıştığımda önce direndi sonra izin verdi. Bakışlarımı gözlerine kaldırmadım ki beni ikna edemesin. "Sağır birisinin kapısını sonsuza kadar çalsan ne olur Kutay?" Bir soru değildi bu. O da elbet farkındaydı ona söylemek istediklerimin. İncilerini gözüme sokarcasına güldü yine. Ayşem'inki gibi olmasada o küçük gamzeler belirdi dudaklarının kenarında. "Belki çöp atmaya çıkarsın be Çiçek. Bendeki bu umut var ya yapay çiçeği bile sulatır bana." 🌼🌼 "Bahar dalı narin olur be Çiçek. Bırak da ehil eller sevsin olmaz mı?"
Yanlış anlaşılmalarla başlayan bir kırılma... İçinde büyüyen bir canla ağırlaşan bir sınav... Ve birbirine aile olmaktan başka tutunacak dalı kalmayan iki insan... Zaman gerçekten her yarayı sarar mı? Yoksa bazı acılar, geçtikçe daha da derinleşir mi? Peki ya... Ellerinde kalan son umut da kaybolursa, geriye ne kalır? Hikaye şahsıma aittir. Her hangi bir mecrada paylaşıldığı, çalındığı takdirde, yasal işlem başlatılacaktır.
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo