Taçlar ve Kaderler

Bir gün bembeyaz saçlı, buz mavisi gözlü bir kız çocuğu doğdu.

Onun ilk çığlığıyla birlikte diyarın dengesi sarsıldı. İnsanlar en büyük korkularıyla yüzleşti. Gökyüzü sustu. Toprak nefesini tuttu. Herkes aynı şeyi hissetti; kadim bir varlık uyanmıştı.

Aynı anda, Lanetli Krallığın unutulmuş gölgeleri yeniden harekete geçti. Yüzyıllardır mühürlü kalan karanlık, sanki o tek nefesi bekliyormuş gibi yeniden canlandı.

Ve o gece... tanrılar sessizliğe gömüldü. Çünkü ilk kez, kendi elleriyle yazdıkları kaderin sonunu göremiyorlardı.