İntizar / Devam ediyor

İntizar / Devam ediyor

  • WpView
    Reads 4
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jul 18, 2026
Bazen beklemek kendine dönmektir, bazen intizar kaderin ta kendisidir... Lilia Eflin Acar, tek bir kararın bütün hayatını değiştireceğini bilmiyordu. Barlas Demirel ise geçmişini ardında bıraktığını sanıyordu. Biri sevdiklerini korumaya çalışırken, diğeri yıllardır gömdüğü sırlarla yaşamayı öğrenmişti. Aynı hikâyeye ait değillerdi. Ta ki kader, yollarını tek bir noktada kesiştirene kadar... Çünkü bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. Onlar, yıllar önce yazılmış bir İntizar'dır.
All Rights Reserved
#767
mafya
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Gülzar-ı MiR
  • Kayıp Bordo Bereli
  • PUSU
  • KURŞUN VE TEN
  • MİSAFİR
  • Ben kimim?/ Gerçek ailem
  • İNCİ | gerçek aile
  • Bağ(Gerçek ailem)
  • Garip Bir Öykü
  • Baran (Biyolojik aile erkek versiyon)

İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül'e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesine dönüşür. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza'ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecektir. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalırdı? Bedenen iyileştiğinde mi, yoksa kalbine dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı'nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırıldığı bu roman, yüreklerin en derin yerine dokunacak. ---

More details
WpActionLinkContent Guidelines