"Olay gecesi neredeydin Arda?"
"Hatırlamıyorum." dedi umursamayarak. Dava ve cinayet umrumda değil gibiydi. Tek derdi geçmişte yapılamayan o konuşmayı yapmak ve benden hesap sormaktı. Gittiğim için.
"Arda." dedim sesimi hafif yükselterek. O ise inatla hiç bekletmeden cevap verdi.
"Hatırlamıyorum dedim avukat."
Sinirlenmiştim. Bir cinayetle suçlanıyordu ve o gece nerede olduğunu hatırlamıyor muydu cidden?
"Dosyada güvenlik kameraları var." dedim saklayamadığım öfkeyle.
"İzlemişsindir."
Konuşurken o kadar umursamazdı ki bu beni daha çok sinirlendiriyordu.
"İzledim."
"Eee? Görmüşsündür o zaman cinayet gecesi nerede olduğumu. " diyen Arda'ya hırsla baktım. Resmen bana cinayet gecesi oradaydım diyordu. Ben yaptım demiyordu ama üstü kapalı itiraf ediyordu.
"İnanmıyorum." dedim gözlerinin içine bakarken. "Cinayeti senin işlediğine inanmıyorum. "
Efe, masasında önündeki cinayet dosyasını incelerken katilin eski sevgilisi Arda olduğunu henüz bilmiyordu. Nereden bilebilirdi ki?
Bazen en zor savunma, masum olduğunu bildiğin birini
değil; hâlâ sevdiğin birini savunmaktır.
Crush Aref fic
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang