Metro Çizgisi

Ava, Deniz' in gözlerinin içindeki hareleri izledi. Bu adamı affedebilir miydi? Bilmiyordu. İçinde bir yerde Deniz' e çok aşıktı. Onun hayatta olmasına ihtiyacı vardı. Ama yine aynı yerde çocukluğu da vardı. O gece dağılmış makyajını temizleyen, saçlarını okşayan çocukluğu.
'' İlk tanıdığım halinle olduğun kadar güzel olabilir misin, Deniz?''

"İyi olan hiçbir şeyle derdi yoktu. Hiçbir şeyin de onunla derdi olmasını istemiyordu. Günden güne soluyordu. Tıpkı şu an olduğu gibi. Gözleri aynadaki kendi bedeni üzerindeydi. Eskiden böyle çelimsiz değildi, vücut hatlarının üzerine giderdi. Sanki olabileceği insanın yasını tutmaktan olduğu insanı bırakmıştı. Çıplak üstünden tiksindi, eşofman üstünü geçirdi.''