Si Mateo Alvarez, 28, security guard sa Torres Building. Tahimik, matyaga, at loyal. Sa loob ng 4 na taon, routine lang ang buhay niya - hanggang sa pumasok si *Ethan Carter*, 21, isang American student na gulong-gulo at lost sa Madrid.
Hindi pinansin ni Ethan si Mateo nung una. May mahal siyang iba - si Daniel. Kaya ginawa na lang ni Mateo ang kaya niya: bantayan, protektahan, at magpaiwan ng "good morning" at "ingat" araw-araw.
Lahat nagbago nung iniwan si Ethan ni Daniel. Sa pinaka-durog niyang gabi, si Mateo yung tumakbo. Sa pinaka-mahina niyang sandali, doon nasabi ni Mateo yung 4 na taong niyang tinatago: _"Te amo. Desde el primer día que entrastas aquí."_
Pero hindi nagmadali si Mateo. Binigyan niya si Ethan ng oras para maghilom. Kape sa night shift. Tawanan sa park. Walang kapalit. Walang pressure.
Hanggang isang gabi sa rooftop, sa 23rd birthday ni Ethan, pinili na rin siya pabalik.
Vibe: Malambot, malungkot pero may pag-asa. Walang drama na pilit. Puro maliliit na sandali: kape, ngiti sa lobby, "ingat" bago umalis, at yakap sa rooftop ng Madrid.
Para kanino to:
Sa mga naniniwala na minsan, yung taong pinaka-tahimik sa kwarto yung pinaka-matagal nagmamahal. At sa mga pagod na sa biglaan - gusto ng kwentong dahan-dahan, totoo, at may respeto.
All Rights Reserved