Yırtık Sayfalar

Babasızlık herşeyde bir eksiklik görmekti. Güvensiz olduğunu hissedince, her mutluluğunda bir eksiklik olunca bir baba kızına ya da oğluna yavrum diye seslendiğinde anlarsın babasız olduğunu.

Kocaman bir 4 yıl babamı benden uzaklara götüren toprağa karıştıran. Her daim güçlü ol diyen bir babanın eksikliği vardı kulaklarımda. Şefkat ve huzur eksiğim vardı. Kalbimin bir yanında eksik giden birşeyler vardı.

Ben Afra, Afra Dinçer. Babamın ölmeden önce "güçlü ol" dediği gibi güçlü olmaya çalışan bir genç kızım işte. Herşey nasıl başladı kahverengi gözlerinde kendimi bulmamla mı yoksa bana sarıldığında hissettiğim şefkatle mi bilmiyorum ama 4 yıldır verdiğim yemini bozduracak kadar hasretle onu aramış gibiydim.

Kaybetmeyi seven bir kız değilim, aslında güçlü olduğumda söylenemez. Ama bana güç veren kişiyi kaybedecek kadar aptal bir kız değilim. Yani umarım değilimdir.