İKİZLER

İdareye göre biz düzeni bozmuştuk. Bize göre ise biz, insan olmanın ve arkadaşlığın gereğini yapmıştık. Sırf erkek öğrencidir denilerek üzeri kapatılmaya çalışılan bir haksızlığa karşı sessiz kalmamak, lise kütüğümüzde bir ceza gibi durabilirdi; ama vicdanımızda sonuna kadar taşıyacağımız bir onur madalyasıydı.

"Ne düşünüyorlar acaba? Bu kağıdı elimize verice pişman olup diz çökeceğimizi mi?"

"Bizi hiç tanımamışlar. İsterlerse yüz tana kınama versinler. İsterlerse çarmıha gersinler asla susmayacağım."

Lise, bize verilen cezalarla değil; yanımızda duran insanlarla nasıl bir duruş sergilediğimizle hatırlanacaktı.