KARANLIK IŞIK...(DÜZENLENECEK)

KARANLIK IŞIK...(DÜZENLENECEK)

  • WpView
    Reads 3,672
  • WpVote
    Votes 656
  • WpPart
    Parts 20
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Feb 6, 2016
Ağladı bir kez daha, yeniden ağladı kız. Bitmişliğine, umudun tükenmişliğine. Karanlığı gördü, sessizliği duyabiliyordu. İç geçirdi, yalnızlığına, çaresizliğine. Işık aradı tutunacak, bulamadı... Kapattı kız gözünü; gerçeklere, yalanlara. Sıktı dişini. Acıya, kanayan yaralara. Bir ruh dayanabilir miydi bunca acıya? Kız dayanamıyordu. Özlüyordu, küçüklüğünü, annesinin sevgisine gömülen küçük bedenini. Güldüğü günleri. Umut; var mıydı hala? Olmalıydı! Acıya teslim olacak mıydı ruhu? Kırılmışlıklar,umutsuzluklar... karanlıktaki ışığı bulmasına engel olacak mıydı?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines