Sis | Esdil

Sis, hiçbir şeyi yok edememişti.
Yalnızca gerçeğin üzerine ince, sessiz bir örtü serip, gizlemişti.
Bir zamanlar aynı ufka bakan iki çift göz, artık aynı gökyüzünde bambaşka yalnızlıklara dalıyordu.
Çünkü bazen insan, sevdiğini kaybetmez...
Sadece sis çöker aralarına; ne yol görünür, ne de birbirleri.