Meşe'nin gölgesinde

Yetimhane, kimsesiz çocuklara sıcak bir yuva olmalıydı. Ancak zamanın kolları arasındaki bu yer, öyle yavaş ve sinsice bir kabusa dönüştü ki; ne kimse gerçeği görebildi ne de görmek istedi.

Yıllar geçtikçe, tozlu rafların ve soğuk duvarların altına saklanmış sırlar birer birer gün yüzüne çıktı. Geçmişe ait ama geleceğe hükmeden bu tekinsiz sırlar; yanında getirdiği acılarla birlikte o ruhsuz yetimhane sahiplerinin kapısına dayandı.

Çünkü bazı sırlar sadece geçmişi değil, zamanın kendisini de kanatırdı.