Kalp Kırağı

Meyra, insanlara güvenmenin ne demek olduğunu unutmuş bir kızdı.
Alpay ise onun bu hayatta güveneceği son insandı.

Meyra'nın dünyası sessizdi.
Alpay'ınki ise kendi yarattığı kaoslarla doluydu.

O, kalbini korumak için insanlardan uzak duruyordu. "Kalp kırılırsa telafisi olmazdı".
O ise kalbine kimsenin yaklaşmasına izin vermiyordu. "Kalbim buzlarla kaplı, en ufak çatlakta canım yanar."

Ta ki birbirlerinin hayatına girene kadar.

Meyra, Alpay'ın gözlerinde kendisine söylemediği şeyleri görmeye çalışırken Alpay, onun masumiyetinin ardında sakladığı gücü fark edecekti. Birbirlerini anlamaya çalıştıkça daha çok yaralayacak, uzaklaştıkça birbirlerine daha fazla bağlanacaklardı. Çünkü aralarındaki şeyin adı hiçbir zaman yalnızca aşk olmayacaktı.

Bazen bir bakış.
Bazen bir yalan.
Bazen verilmiş bir söz.
Bazen de geri alınamayacak bir ihanet.

Ve sonunda ikisi de aynı gerçekle yüzleşecekti. Bazı insanlar hayatınıza sevilmek için değil, sizi değiştirmek için girerdi. Meyra ve Alpay'ın hikâyesi birbirini bulan iki insanın değil, birbirinin hayatını geri dönülmez biçimde değiştiren iki insanın hikâyesiydi.