İYE
  • WpView
    Reads 20
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Sep 4, 2026
WpInfo
Fiction
Horror
Ghosts and Hauntings
Creatures and Legends
Paranormal
Bazı şeyler görülmez. Ama bu, orada olmadıkları anlamına gelmez. Nisan bir karanlığın içinde yaşamaktaydı. Bir lanet. Geçmişten gelen bir sır. Ve normal insanların göremediği bir dünya. Nisan' ın gözleri, normal insanların görmekten korkacağı şeyler görmektedir. Bu görüş kimi zaman bir güç kimi zaman bir lanet. 5 yıl önce arkadaşlarını ve onu seven adamı, bu görme beceresi sebebi ile korkunç bir şekilde kaybettikten sonra kendine bir söz verir. Görse bile görmezden gelecek, duysa bile duymazdan gelecektir. Hem onları(!) hem insanları. Onlar Nisan' ın peşindeyken, insanlar ise Nisan'dan kaçmaktadır. Fakat bir sonbahar gecesi gördüğü kabus(!), verdiği tüm sözleri bozdurur. Üstelik bir gece hayatını kurtardığı motorcu, ölen arkadaşına çok benzemektedir. Diğer yandan... O günlerde Paranormal kulüp adı altında toplanmış 5 üniversiteli genç arkadaş grubu, Nisan' ın görüş yeteneğinden haberdar olur ve onu bulmak için yola çıkar. Bu arkadaş grubu Nisan' a aşk, dostluk, kan, korku ve daha fazlasını da getirecektir. **Hikaye, 'Karakaya' adında ütopik bir Türkiye şehrinde geçmektedir**
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • SUSKUN
  • Başlayan Kabus... Biten Rüya
  • TUTSAK HÜDDAM ( Tamamlandı)
  • RİTÜEL - Paranormal Aşk ✓
  • acımasız kocam
  • 11 GÜN [Tamamlandı]
  • LEVLÂ
  • Kızıl Şelalenin Çağrısı (+18)

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines