Guilty as Sin | Hilzey

"Sende kalsın," dedi Zeynep. "Bir sonraki buluşmamızda geri alırım." "Demek bir sonraki buluşmayı garantiye alıyorsun..."
Bir ceket. Hilal'in omuzlarında kalan, Zeynep'in kokusunu taşıyan kışkırtıcı bir koz.
Bir yüzük. Arabanın karanlık zemininde tıkır tıkır yuvarlanıp, Lidya'ya verilen sözlerin bittiği yeri işaret eden gümüş bir halka.
Bir telefon. Zeynep'in cebinde unutulan ve kaçış yollarını tamamen tıkayan sessiz bir tanık.
Ve tek bir mesaj... "Normalde hiç böyle yapmazsın... Neredesin Zeynep?"
Zeynep için her şey tek bir gecede, o daracık yolcu koltuğunda kontrolden çıktı. Bir tarafta evde yolunu gözleyen, şefkatiyle iç ısıtan güvenli bir liman... Diğer tarafta ise dokunduğu her şeyi yakmaya hazır, tekinsiz bir yangın.
Zeynep kaçmaya çalıştıkça Hilal'in kurduğu ağa daha çok dolanacaktı. Çünkü bazı eşyalar unutulmaz; bazı geceler ise hiç bitmez.