Kırık Tuval

"Her çizgi bir gizemi, her renk bir yalanı saklardı. Ama en büyük yalan, sığındığım limanın bizzat fırtınanın kendisi olduğuydu."
Gece için hayat; fırçasının ucundaki renklerden, sığındığı romanlardan ve dünyadaki tek varlığı olan abisi Kaan'dan ibaretti. Anneleriyle babalarını kaybettikleri o karanlık günden beri Kaan, onun sarsılmaz kalesi, koruyucu zırhıydı.
Ancak bir gün, tuvalin üzerindeki renkler kararmaya başlar. Kaan'ın gözlerindeki o tanıdık güven yerini tekinsiz bir korkuya bırakırken Gece, abisinin cebinden düşen tek bir isimle sarsılır: Cihangir.
Abisini yutan o koyu gölge, Gece'yi hiç bilmediği, kurallarını buzdan bir adamın koyduğu karanlık bir dünyaya çeker. Gece, abisinin onu korumak için bıraktığı yeri bir sığınak sanırken; aslında etrafı görünmez parmaklıklarla çevrili bir kafese kapatıldığını anlayacaktır.
Güvendiğin dağlar birer birer çökerken, düşmanın kucağı bir sığınak olabilir mi?
Kırılan bir tuvalin üzerinde, kana bulanmış bir kader çizgisi...