İS VE SİS (+18)

Sis dağılırsa ne olur biliyor musun?"

Gökçe,gözlerini onunkilerden ayırmadan başını usulca iki yana salladı. "Hayır..."

Asaf, acı bir tebessüm etti. Sanki söyleyeceği her kelime yıllardır içinde taşıdığı bir yükü biraz daha ağırlaştıracaktı.

"Gerçekler görünür."
Gökçe'nin sesi bu kez daha kırıktı.

"Peki ya is?"

Asaf derin bir nefes aldı. Gözlerini kaçırdı. Çünkü bazı cevaplar söylenince insanın hayatını ikiye bölerdi.
Sonra fısıldadı

"İnsan nereye giderse gitsin... Üzerinde kalır."

"Ya sen?" diye sordu Gökçe, sesi titreyerek.
"Sen de mi o isin altında kaldın?"

Asaf'ın gözleri doldu ama tek damla bile düşmedi.
"Ben..." dedi kısık bir sesle. "Ben o isin içinde yaşamayı öğrendim."