ZIRH

Bir insanı en çok ne değiştirir?

Kaybetmek mi?

Yoksa kazanmaya devam etmek mi?

Umay, pistlere geri döndüğünde herkes aynı hikâyeyi yazmaya hazırdı.

*"Küllerinden doğan genç kadın."*

Ama kimse, küllerinden doğan insanların eskisi gibi olmadığını bilmiyordu.

Artık her zafer biraz daha sessiz.

Her podyum biraz daha yalnız.

Her alkış biraz daha uzak.

Padok onu yeniden alkışlarken, Umay yavaş yavaş etrafına görünmeyen duvarlar örmeye başlar. Çünkü bazen hayatta kalmanın tek yolu, kimseyi içine almamaktır.

Fakat en sağlam zırhların bile çatladığı anlar vardır.

Ve bazı insanlar, o çatlaklardan içeri girmeye çalışmaz.

Sadece orada olduklarını hissettirir.

ZIRH, hızın, rekabetin ve şampiyonluk savaşının ortasında; güvenmenin, vazgeçmenin ve yeniden kendin olabilmenin bedelini anlatıyor.

Çünkü bazen en ağır yük, omuzlarındaki beklentiler değildir.

Kendi kalbine ördüğün duvarlardır.