SON KEHANET

Korku, insanlık tarihinin her döneminde kendini gösteren bir duyguydu. Eski insanlar bir tehditle karşılaştıklarında olabildiğince yüksek sesle bağırırlardı. Bunu, çevrelerindeki diğer insanları yanlarına çekebilmek ve yardım isteyebilmek için yaparlardı.
Bugün bile korktuğumuzda verdiğimiz ilk tepkilerden biri çığlık atmaktır. Ama bu aslında tuhaftır. Bir insan neden ses çıkararak bulunduğu yeri belli edip kendini daha büyük bir tehlikeye atsın ki?
Belki de bu yüzden en çok korktuğunuz anlarda yanınızda kimse olmaz. Tıpkı eski insanlar gibi, attığınız çığlık da çoğu zaman yalnızca bir umuttan ibarettir. Kimse gelmez.
Belki de bu yüzden yüksek sesle konuşan biri bile insanı istemsizce gerer. Çünkü çığlık, korkunun en ilkel belirtisidir. Ve korku, her zaman tehlikeyi çağrıştırır.
En yalnız olduğunuz an, en korktuğunuz andır.