Son Kayıt

Suzan'a gelen ilk zarf bir tesadüf değildi.

İçinde bir isim, bir tarih ve açılmayı bekleyen kilitli bir kayıt vardı. Ama bu kayıt sıradan dosyalar gibi açılmıyordu. Zamanla kilitlenmişti; ve bazı kayıtların çözülmesi için önce bir başka parçanın bulunması gerekiyordu.

Ve her parça, yeni bir gerçeği gizliyordu. Bir şehir... Bir katil... Ve birbirine dolanmış onlarca kayıt.

Suzan, kendisine gönderilen bu sistemin bir oyun mu yoksa planlanmış bir av mı olduğunu anlamaya çalışırken, her yeni açılan dosya onu aynı noktaya getiriyordu: bir sonraki ölümün izine.

Zaman ilerlemiyordu. Saniyeler bile sıraya dizilmişti. Ve Sarmaşık büyüyordu. Her çözüm, bir cevaptan çok daha fazlasını açıyordu: daha derin bir yalanı, daha karmaşık bir planı ve daha yakın bir katili. Suzan artık sadece dosyaları çözmüyordu. Kendi geçmişiyle, zamanın kendisiyle ve onu izleyen bir zekâyla savaşıyordu.

Çünkü bazı kayıtlar okunmaz veya dinlenilmez. Aynı zamanda yaşanılır.