BUZKIRAN
  • WpView
    Reads 25
  • WpVote
    Votes 12
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Sep 1, 2026
WpInfo
Non-Fiction
Ronan Graves. NHL'in en soğukkanlı kaptanı. Medya için aşılmaz bir kale, işine son derece sadık bir buz adam. Onun dünyasında geçmişe, aşka ya da duygulara yer yok. Nora Bennett. Kameralar karşısında profesyonel bir spor spikeri, mikrofon arkasında ise tehlikeli bir sırrın taşıyıcısı. Yıllar önce, Ronan'dan hayatını altüst eden bir ilk öpücük almıştı. Ronan o geceyi çoktan unutmuştu ama Nora için o an, hayatının en tatlı takıntısına dönüştü. Yıllar sonra yolları canlı yayın odasında tekrar kesişir. Nora, yaptığı her röportajda Ronan'ın sınırlarını zorlayıp onunla uğraşırken; Ronan bu inatçı spikerin kendisiyle derdinin ne olduğunu bir türlü çözemez. Bu kedi fare oyununda kameralar kapandığında, buzu kimin kıracağını zaman gösterecektir. "Beni sadece bir iş olarak görüyorsun, Bennett." dedi o pek sevdiğim, hayran olduğum sesiyle. "Seni görüyorum Graves. Sorun da bu ya, sadece seni görüyorum." diye karşılık verdim en kararlı ve takıntılı halimle.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • ATEŞ ÇİÇEĞİ
  • Sessiz İnfaz
  • KELEBEĞİN ZEHRİ
  • TORBACI-Bxb
  • PAYIZ NİLUFƏRİ
  • NE Hamileliği
  • Berdel Gelini 18+
  • Haruchiyo Sanzu X Reader
  • Sen Çal Kapımı

Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi' insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan'a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...

More details
WpActionLinkContent Guidelines