Sa Bawat Huling Tag-Ulan [BXB]

Akala ko, ang pagpasok ko sa kolehiyo ang magiging simula ng bagong buhay.

Hindi ko inasahang ang unang taong magpaparamdam sa akin na may lugar ako sa mundong ito ay isang lalaking nakilala ko sa ilalim ng ulan.

Si Narin.

Isang lalaking parang araw-mainit, masigla, at laging handang magbigay-liwanag sa mga taong nasa paligid niya.

Habang lumilipas ang mga buwan, unti-unti kong natutunang buksan ang pusong matagal kong ikinandado.

Ngunit habang mas lalo ko siyang minamahal, mas marami rin akong napapansing mga bagay na hindi maipaliwanag.

Bakit walang litrato si Narin na malinaw ang mukha?

Bakit may mga pagkakataong tila ako lang ang nakakarinig sa mga biro niya?

At bakit tuwing tinatanong ko ang ibang tao tungkol sa kanya, tila may lungkot na dumaraan sa kanilang mga mata?

Hanggang sa dumating ang araw na natuklasan ko ang katotohanang tuluyang bumago sa lahat.