Kalbimin Sessiz Misafiri

Kalbimin Sessiz Misafiri

Hayatıma kapıyı çalmadan girdi.
Ne büyük sözlerle geldi, ne de aşk hikâyelerinde duyulan o büyülü cümlelerle... Sadece kahverengi gözlerinde sakladığı derin bir sessizlik vardı.

Ben ise yeşil gözlerimin ardında yıllardır taşıdığım acıyı gizliyordum. Annemi ve babamı kaybettiğim günden beri kalbimde kimseye yer kalmadığını sanıyordum. Yalnızlık artık bana ait bir gölge olmuştu.

Ama o, hiçbir şey sormadan yanımda kalmayı seçti. Bazen bir insanın yaralarını iyileştiren şey sözler değil, sessizce hissedilen bir varlıktır.

Kahverengi gözleri bana kaybettiğim güveni hatırlatırken, benim yeşil gözlerimde saklı kırık geçmişi görmeye başladı. Belki de kader, birbirine tamamen yabancı iki kalbi aynı sessizlikte buluşturmak istemişti.

Ve bazen, en büyük aşk bir bakışla başlar... biri yeşil, diğeri kahverengi olan iki çift gözün sessiz karşılaşmasıyla.