Dziedzictwo Oceanu

Nie wszystkie historie zaczynają się od przepowiedni. Niektóre zaczynają się od sztormu.

Neya jest córką najlepszego rybaka na niewielkiej wyspie, gdzie życie od pokoleń toczy się w rytmie oceanu. Nie jest księżniczką. Nie jest córką wodza. Nie wyróżnia się niczym poza tym, że mówi zdecydowanie za dużo i nigdy nie potrafi odpuścić.

Kiedy pewnego dnia wypływa samotnie do zatoki, prąd niespodziewanie porywa jej łódź. Nadciąga sztorm, a Neya zostaje wyrzucona na nieznaną wyspę.

Tam znajduje tajemniczą jaskinię pokrytą starożytnymi znakami.

I jego.

Tharen jest chłodny, zamknięty w sobie i najwyraźniej zrobi wszystko, by pozbyć się nieproszonej dziewczyny. Neya jednak nie zamierza pozwolić mu na wieczne milczenie. Nie wie jeszcze, kim naprawdę jest mężczyzna, który od lat żyje samotnie pośród śladów dawno zapomnianych bogów.

Kiedy w końcu udaje jej się wrócić do domu, zamiast znajomej wyspy odnajduje morze ognia.

Jej plemię przestaje istnieć.

A odpowiedź, której szuka, prowadzi prosto do bogów.

Neya składa przysięgę zemsty. Nie wie jednak, że wraz z jej gniewem budzi się coś, co od zawsze było uśpione w głębinach.

Coś, czego boją się nawet bogowie.

A Tharen, który miał pozostać samotnym wyrzutkiem, nie zamierza pozwolić jej szukać zemsty samej.

Bo czasami ocean nie wybiera bohaterów.
Ocean ich tworzy.