Begonvil

Begonvil, duvarlara tutunarak büyüyen bir çiçekti; ne kadar güzel görünürse görünsün, ona yaklaşan herkes dikenlerini fark ederdi. Belki de bazı insanlar da böyleydi. İçlerinde sakladıkları acıları kimse görmesin diye güzelliklerinin arkasına saklanır, ne kadar incinmiş olurlarsa olsunlar, yine de çiçek açmaya devam ederlerdi.