I Still Love You
- Reads 1,738
- Votes 128
- Parts 11
Complete Sat, Jun 6, 2015
Η Βανεσα ειναι μια κοπελα που ειναι στα προθυρα χωρισμου με το αγορι της Ζακ. Η διαμονη τους στο βουνο, για διακοπες τους φερνει κοντα με οσα δεν ηθελαν ή δεν ειχαν προσεξει τοσα χρονια...Η Αριανα, BFF της Βανεσας και ο Τζαστιν, μεγαλυτερος αδελφος της ερωτευονται, ενω ο Ντιλαν, ο κολλητος της Βανεσας εχει διαφορετικα αισθηματα γι αυτην...
(Δειτο το τρειλερ
στο
youtube)
I Still Love You (Greek Fanfiction on Wattpad): https://youtu.be/Bh4HnlngHPE
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
My teacher became my enemy
"Να σε ρωτήσω τι κανεις;" έκανα τρία βήματα προς τα πίσω ενώ αυτός ερχόταν όλο και πιο κοντά μου. "Σαν τι σου φαίνεται να κάνω;" Χαμογέλασε πονηρά. Όταν χαμογελάει έτσι με αγχώνει από την μία αλλά από την άλλη θέλω να τον χώσω καμιά μπατσα. "Επίσης που πήγε ο πληθυντικός αριθμός;" πλέον είχε φτάσει η πλάτη μου να ακουμπάει σε ένα θρανιο. Ήταν επικίνδυνα κοντά. Άρχισε να με κάνει να νοιώθω νευρική και να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο από το ότι είναι μπροστά μου. Που εφτασα; Πριν λίγο καιρό δεν γινόταν αυτό. Τώρα γιατί τον σκέφτομαι έτσι; "Πολύ αέρα έχεις πάρει μικρη" πριν προλάβω να αντιληφθώ το τι είπε είχε ακουμπήσει τα χείλη του στον λαιμό μου. Δεν έκανε έντονες κινήσεις και φαινόταν αυτό ότι το έκανε επίτηδες. " Α-Ασε με..." Προσπάθησα να απομακρυνθω αλλά το σώμα μου δεν ανταποκρινοταν. "Εγώ δεν σε κρατάω. Εσύ κάθεσαι. Μήπως το θέλεις αυτο;" ρώτησε και ένοιωθα το σατανικό του χαμόγελο μόνο και μόνο από την φωνή του αλλά και το ότι τα χείλια του ήταν πάνω μου την εικόνα αυτή την έκανε πιο έντονη. "Τελικά είσαι τόσο πονηρή" και με αυτή την φράση απομακρύνθηκε ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ;!Complete
HELLO HEAVEN
Eνα τράβηγμα στη σκηνή τα άλλαξε όλα. Το χέρι του στη μέση της. Η καρδιά του κάτω από την παλάμη της - χτυπούσε σαν να ήταν δική της. Dominic Harrison. YUNGBLUD. Χάος, τατουάζ κάτω από τα φώτα, φωνή που σε σπάει. Ροκστάρ με περίπλοκη ανοιχτή σχέση και μάτια που δεν την αφήνουν ήσυχη. Julia. Ντροπαλή κοπέλα από την Ελλάδα, τραβηγμένη στο φως του. Ένα giveaway νικηφόρο, μία θέση στο tour bus, ένα δωμάτιο δίπλα του. Οι κλεφτές ματιές του. Το σώμα της να φλέγεται στο ντους ξαναζώντας εκείνη την ανάσα που ανακατεύτηκε. Εκείνος τελειώνει σκεπτόμενος τη φωτογραφία της ενώ η κοπέλα του μιλάει βρώμικα στο τηλέφωνο. Εκείνη παλεύει με την επιθυμία, ντροπιασμένη αλλά λαχταρισμένη για περισσότερα. Αργό. Βασανιστικό. Απαγορευμένο. Γραμμές που θολώνουν σε ροκ 'ν' ρολ νύχτες. Τι γίνεται όταν ο ροκστάρ ρισκάρει τα πάντα για την φαν που δεν μπορεί να ξεχάσει; ⚠️ Προειδοποίηση: Αυτό το βιβλίο είναι New Adult Romance με slow burn και περιέχει σπάνιες σκηνές με σεξουαλικό περιεχόμενο (dirty talk / suggestive scenes). Προορίζεται για ηλικίες 18+. Διάβασε με δική σου ευθύνη.
one shotes
Ιστοριουλες για να σας κρατάν συντροφιά τα βράδια Τα πάντα αποτελούν προϊόν της φαντασίας μου και μόνο. Δεν βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα διαβάστε με δική σας ευθύνη
Όσα πήρε η θάλασσα
Μια ιστορία που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ ή μήπως όχι. Μια δημοσιογράφος η Ηρώ ταξιδεύει στην Κέρκυρα για να γράψει την βιογραφία της Ελένης Παυλίδη, μια φιλόλογος και ποιήτρια. Τα ποιήματα της είχαν μια ροή σαν να εξηγεί η ίδια τη ζωή της. Όμως η Ελένη σταμάτησε να γράφει ξαφνικά αφήνοντας τους αναγνώστες της χωρίς εξηγήσεις. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο δέχτηκε την δημοσιογράφο στο νησί. Για να πει επιτέλους τα πάντα για την ζωή της. Για τον άνθρωπο που έγραφε για δεκαετίες, που ως τώρα δεν αποκαλύφθηκε ποτέ.![MINE? [✓]](https://img.wattpad.com/cover/196814695-256-k350781.jpg)
MINE? [✓]
«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;Complete
"Wrong Door, Right Boy"
Όταν η Άννα, μια φοιτήτρια που μόλις μετακόμισε στην πόλη, μπερδεύει την πόρτα του γείτονά της μετά από μια χαοτική μέρα, δεν φαντάζεται πως μόλις άνοιξε την πιο απρόβλεπτη σελίδα της ζωής της. Ο Άρης , ο γοητευτικός (αλλά αφόρητα εκνευριστικός) γείτονας, είναι ό,τι δεν θα ήθελε ποτέ: αλαζόνας, αυθάδης και... επικίνδυνα ελκυστικός. Από τη λάθος πόρτα ξεκινά μια μάχη πειραγμάτων, προσβολών και κρυφών βλέμματων. Γιατί καμιά φορά, ο δρόμος από το μίσος προς την αγάπη περνάει από το... διπλανό διαμέρισμα.
Φύλακες του Φωτός: Ο Πρόλογος του Σκότους
Στον Κόσμο των Αγγέλων, η πραγματικότητα αποτελεί το ανώτερο επικίνδυνο λάθος. Η Τζέιντ Γκολντ τα έχει όλα. Μια δυνατή οικογένεια, μια ιδανική ζωή και ένα μέλλον φωτεινό. Όμως, η απόλυτη τελειότητα είναι μια επικίνδυνη παραίσθηση. Όταν ο Μαρς και ο Έρικ, παρουσιάζονται στην έπαυλη της, οι τοίχοι του Παραδείσου ξεκινούν να ραγίζουν. Ο ένας είναι το σκοτάδι που θέλει να την κάνει να αφεθεί σε αυτό. O άλλος είναι το φως που προσπαθεί να την κρατήσει ασφαλή. Ενώ η Τζέιντ δέχεται ότι η καταγωγή της είναι συνδεδεμένη με τον κόσμο των Νεκρών, η Ντάρκειντ αλλά και άλλοι εχθροί, που προέρχονται μέσα από τις σκιές της, θέλουν να κυριαρχήσουν στην ψυχή και στο σώμα της. Ανάμεσα, σε αιώνια μυστικά και ανεπίτρεπτους έρωτες και μια μάχη που ξεσπά ανάμεσα σε ουρανό και κόλαση η Τζέιντ οφείλει να διαλέξει: Θα γίνει η σωτήρας του Παραδείσου ή η Βασίλισσα του Σκότους; Το ταξίδι αρχίζει εκεί που σταματά η αθωότητα.Complete
I don't like you😡. Jeon Jungkook ff
Ένα ατύχημα στοίχησε τη ζωή των γονιών της 4χρονης Y/n και έμεινε μόνη της όμως για καλή της τύχη η διευθύντρια του νοσοκομείου την αγάπησε και ήξερε ότι ανήκει δίπλα της και έτσι μπαίνει σε καινούργια οικογένεια. Τι θα γίνει όμως όταν ο πραγματικός τους γιος δεν τη θέλει καθόλου και γι'αυτό το λόγο θα φύγει. Πλέον 17 χρονών και οι δύο τι γίνεται όταν επιστρέψει;; Θα έχει ηρεμήσει ή θα την μισεί περισσότερο;; Άραγε το μίσος μπορεί να γίνει έρωτας;!💗 (ΜΟΥ ΑΝΉΚΕΙ ΜΌΝΟ Η ΙΣΤΟΡΊΑ ΌΧΙ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΊΝΤΕΟ). ❗️Dont copyright this story❗️
How not to be shy
"Εμείς είμαστε φίλοι, δεν είμαστε;" ρωτάω και ξεροκαταπινω από την τόσο κοντινή μας επαφή. "Θες να σου δείξω πόσο φίλοι είμαστε μωρό μου;" ψιθυρίζει και νιωθω την ζεστη ανασα του στα χείλη μου. Πριν προλάβω να απαντήσω τα χείλη του ενώνονται με τα δικά μου κάνοντας την ανάσα μου να κοπεί. Αχιλλέας & Vannesa Start writing: 14-10-18 ©®Don't copy the story.Complete
Like a friend
"Της άρπαξα τον καρπό και την ανάγκασα να γυρίσει εκατόν ογδόντα μοίρες ώστε να με αντικρίσει. «Με πονάς»παραπονέθηκε. «Θέλω να ξέρω ένα πράγμα και μετά θα σε αφήσω» είπα και εκείνη προς απάντηση έκανε να πάρει το χέρι της από το κράτημα μου. Άδικος κόπος «Άφησε με» είπε σχεδόν συλλαβιστά τις λέξεις και με κοίταξε με εκείνο το βλέμμα που μόνο αυτό δεν εννοούσε. Δεν άντεχα να είμαι τόσο κοντά της και να μην μπορώ να συνθλίψω τα χείλη μου στα δικά της." ... Πρόκειται για δυο παιδικούς φίλους που μοιράζονται ένα κοινό παρελθόν μέχρι που το λύκειο αλλάζει τις ζωές και των δυο. Το παρόν τους προβλέπεται κοινό όμως με διαφορετικό τρόπο. Η όχι και τόσο καλή οικονομική κατάσταση της Δανάη θα δώσει την ιδέα στους γονείς της να συγκατοικήσει με τον παιδικό φίλο της που κανένας δεν έχει καταλάβει εδώ και χρόνια ποσό ερωτευμένη ήταν και είναι μαζί του. Οι ισορροπίες ετοιμάζονται να διαταραχθούν το ίδιο και η φιλική σχέση μεταξύ τους...
"Να σε ρωτήσω τι κανεις;" έκανα τρία βήματα προς τα πίσω ενώ αυτός ερχόταν όλο και πιο κοντά μου. "Σαν τι σου φαίνεται να κάνω;" Χαμογέλασε πονηρά. Όταν χαμογελάει έτσι με αγχώνει από την μία αλλά από την άλλη θέλω να τον χώσω καμιά μπατσα. "Επίσης που πήγε ο πληθυντικός αριθμός;" πλέον είχε φτάσει η πλάτη μου να ακουμπάει σε ένα θρανιο. Ήταν επικίνδυνα κοντά. Άρχισε να με κάνει να νοιώθω νευρική και να μην μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο από το ότι είναι μπροστά μου. Που εφτασα; Πριν λίγο καιρό δεν γινόταν αυτό. Τώρα γιατί τον σκέφτομαι έτσι; "Πολύ αέρα έχεις πάρει μικρη" πριν προλάβω να αντιληφθώ το τι είπε είχε ακουμπήσει τα χείλη του στον λαιμό μου. Δεν έκανε έντονες κινήσεις και φαινόταν αυτό ότι το έκανε επίτηδες. " Α-Ασε με..." Προσπάθησα να απομακρυνθω αλλά το σώμα μου δεν ανταποκρινοταν. "Εγώ δεν σε κρατάω. Εσύ κάθεσαι. Μήπως το θέλεις αυτο;" ρώτησε και ένοιωθα το σατανικό του χαμόγελο μόνο και μόνο από την φωνή του αλλά και το ότι τα χείλια του ήταν πάνω μου την εικόνα αυτή την έκανε πιο έντονη. "Τελικά είσαι τόσο πονηρή" και με αυτή την φράση απομακρύνθηκε ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΡΑ;!
More detailsContent Guidelines