Bir Zamanlar - İstanbul 1972
- Lecturas 194
- Votos 43
- Partes 10
İstanbul, 1972. Şehrin sıcak yaz gecelerinde gazinolar ışıldarken, Beyoğlu sokaklarından müzik ve sigara dumanı yükselir.
Güzelliği kadar mesafeli tavırlarıyla da dikkat çeken Jale, küçük bir plakçıda kendi hâlinde bir hayat sürmektedir. Bir akşam dükkânın kapanmasına dakikalar kala içeri giren genç gazeteci Murat, onu gördüğü anda hayatının yönünün değiştiğinden habersizdir.
Fakat Jale'nin geçmişinde sakladığı bir sır, Murat'ın peşine düşeceği eski bir dosya ve İstanbul'un güçlü ailelerinden birine uzanan karanlık bir hesap vardır.
Aşk, sırlar ve eski İstanbul'un büyüsü içinde, bir kadının başkasının hikâyesindeki rolü olmayı reddedip kendi hayatının başrolüne dönüşmesinin hikâyesi.
Todos los derechos reservados
#477
gizem
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Buz Adam
Buz gibi olan, her şeyi içinde yaşayan, duygularını herkesten saklayan belki de duyguları olmayan bir adam düşünün.. Bir de içi dışı bir olan, duygusal ve hayat dolu bir genç kız.. İkisinin tek ortak noktası acılarının özneleri aynı.. ''Veda bile etmek istemezdim aslında kelebek, vedaları sevmem. Ama ne derdik biz hep? Güzel şeyler kısa sürer. Ben bir seni sevdim kelebek.''Concluida
GÖLGE - VADE
Gölge serisinin 2.kitabıdır.Concluida
Sevmek Bana Yasak
Ellerimi ve gözlerimi bağlamışlardı. Nerede olduğum hakkında hiçbir fikrim yoktu. Hiçbir ses yoktu. Ülkeme gelir gelmez tam arabama binecektim ki bir el arkamdan boynuma sarılmıştı. Kendime geldiğimde gözlerim kapalı bir hâlde öylece oturduğumu anlamıştım. Neredeyse bir gündür aç ve susuzdum. Bana kim neden bunu yapmıştı bilmiyordum. Kim benden böylesine nefret ediyordu? Ben kimseyle düşman değildim. Kim neden beni kaçırıp aç bırakmak isterdi ki? Midemin yanmasına içimden bir küfür ettim. Belki de beni öldüreceklerdi... Korku bir gündür bedenimde geziniyordu. Hiç iyi değildim. Bir ses bile duyamamak beni delirtmek üzereydi. Ta ki duyduğum adım seslerine kadar... Güçsüz hissetsem de elimden geldiği kadar çırpınmaya çalıştım. "Kimsiniz?" Diye bağırdım. "Hey, cevap ver!" Ayak sesleri çok yakınımda durdu. Aniden gözlerime bağladıkları kumaşı sertçe çekti ve yere attı. Siyah ayakkabıları görüş alanıma girdi. Hızla başımı kaldırıp yüzüne baktım. Gözlerimi kıstım, ben bu adamı tanımıyordum ki... "Neden buradayım? Siz kimsiniz?" Korkuyla titriyordum... Esmer adam yüzüme doğru eğildi. "Ben Zorbey Akıncı!" Nefretle kulağıma fısıldamasıyla tüylerim ürperdi. "Cehennemine hoş geldin Bige Maral!" -- *Tüm hakları saklıdır! *Kitabımın, karakterlerimin ve kurgumun çalınması durumunda avukatımla yasal işlemleri başlatacağız.Concluida
UĞUR GETİRMEYEN BÖCEKLER
"Çok güzel kokuyorsun." dedim merdivenleri bitirip odama girdiğimizde. Naneye alışmaya başlamıştım, hatta sanırım o evreyi biraz geçmiştim ve artık ona bağımlı gibiydim. "Sen de öyle." diye karşılık verdiğini duyduğumda yüzümü ekşittim. "Ben yalnızca şarap gibi kokuyor olmalıyım, baştan aşağı hemde." Odamdaydık. Beni usulca yatağa bıraktığında gözlerimi araladım. Üzerime eğilmiş duruyordu. İlgili bakışları yatağa dağılan saçlarımda dolanırken boynuna dolanan ellerimi yüzüne kadar ilerletmiştim. Kirli sakalları arasında gezinen parmaklarıma hayran hayran bakarken gözleri bu sefer de yüzümde gezinmeye başladı. "Şarhoş edici, evet." Gülümsedim. Bakışları dudaklarıma kaydığında geri çekilecek gibi olmuştu. Ellerimi boynuna götürerek onu durdurdum. "Gitme." "Gitmezsem, karışırız Havin. Bu sefer birbirimize öyle fena karışırız ki ben bile kendimi durduramam." Nane ve şarap kokusu birbirine karışırsa ne olurdu? Gülümsemem genişledi. Kendi kendime sorduğum soruya sesli bir yanıt verdim. "Naneli şarap." ... Eylül 1, 2022 | Tamamlandı. Uğur Getirmeyen Böcekler isimli ilk wattpad kitabıdır. Uğur Getirmeyen Böcekler, genç kurgu hikayelerimin aynı evrende geçtiği bir seriye aittir ve diğer kitaplarla olay bütünlüğü açısından okumanız gereken sıra şöyledir: - Kırgın Beyaz - Uğur Getirmeyen Böcekler - Kırgın Beyaz 2: Edilen VedalarConcluida
KANLI VAVEYLA
"Sen.." Kırılgan bir çiçeği tutarcasına, sol eli belimi kavradı. "Bu ten..." Belimde olan koca eli yavaşca sırtıma oradan ise omuzuma doğru yol aldı ve köprücük kemiğimin üzerinde duran saçlarımı geriye doğru iktirdi. "Bu güneş kıyısı olan saçların." Parmakları, kızıl renginde olan dudaklarıma değince alev gibi yandığını hissettim. "Zehirli ve sarhoş edici dudakların." Parmakları biran olsun yüzünden ayırmadığım gözlerime dokundu. "Beni her defasında yakıp kül eden, su yeşili gözlerin." Parmakları son olarak köprücük kemiğimden elime doğru, kolumda bir yol çizdi. "Bu narin ve küçük eller.." Onun imzasını taşıdığım elimi kaldırıp, dudaklarına götürdü.. Şevkat dolu öpücüğü avuç içime usulca konarken, içimde zelzeler koptu. "Hepsi benim. Her şeyinle benimsin, Emira..."
'NEDAMET' -Bir Pişmanlık Hikayesi (Bitti)
"Hangimiz daha pişman? Senin için ailesini terk eden ben mi? Ailesi için beni terk eden sen mi?" .... "Senden de, senin için ailesinden vazgeçen kendimden de nefret ediyorum!" ... "Seni asla affetmeyeceğim!" Dedi genç kız yüzündeki acı bir haykırışla. Adamın kömür karası gözlerine, 'kara'm' dediği yüzüne öfkeyle bakıyordu. Bu adam onun bir zamanlar aşkı, sevdiği ve uğruna ailesini terk ettiği adam değildi. Bu adam bir gece yarısı onu yüzüstü bırakarak terk edip giden kişiydi. Gözleri dolu dolu oldu, çok şey değişmişti o gideli, adamın sevdiği uzun saçları kısalmış, yakıştırdığı mavi rengi giymeyi bırakmış ve sebep olduğu içten gülümseyişleri unutmuştu. .... Savaş Ve Eva'nın 20 bölümlük özlem dolu pişmanlık hikayesi. ... Yayınlanma tarihi: 01.04.2020 .... Kısa bir hikaye olacak. Gücün, hırsın, çabanın, hüznün, özlemin, pişmanlığın ve aşkın en güzel en naif şeklini okuyacak ve kesinlikle pişman olmayacaksınız. .... Aksilikler çıkmadığı sürece haftada bir bölüm yayınlanacak:-) .... Alınması, Çalınması, Kopyalanması durumda uyarılmadan yasal işlem başlatılacaktır. ....Concluida
Siyaha Tutkun
"Biz.. İkimiz imkansızız." "Neden?" "Çünkü ben siyahım, sen ise beyaz." "Doğru. Ama bir yerde hatan var. Sen siyahsın ve ben de siyaha tutkun..." ~ Düzenleniyor. ~ Kapak: wizardestinaConcluida
KAN ÇİÇEĞİ
Kevser Ahizal, kocasının uyguladığı şiddete daha fazla dayanamaz ve 6 yaşındaki oğlunu yanına alarak kaçar. Gidecek güvenli bir yeri olmadığı için yolu, Van'ın köklü aşiretlerinden Beykanoğulları'nın konağına düşer. Kevser, konağa gizlice sığınıp saklanabileceğini düşünür. Ancak burada konağın ağası olan Beritan Beykanoğlu ile karşı karşıya gelir. Böylece Kevser'in kaçışı, güçlü bir aşiret lideriyle yollarının kesişmesiyle bambaşka bir hâl alır.
ERGUVAN
Bir akşam üzeri, Bir yabani çiçek açarsa filizlenmemiş bahçende.. Nefes alamamış göğsüne yeşiller çalarsa, Veyahut durursa zaman acının kanında, Unutma.. Güz görmemiş toprağa kış; kor düşmemiş kalbe bahar gelmez. Unutma, sakın ola unutma.. Sökülen çiçek bir daha eskisi gibi büyümez. Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünü olup gerçekle alakası yoktur!
KOYU PIRLANTA (TAMAMLANDI.)
"Kimsin sen?" titreyen sadece sesim değildi artık bedenimde aynı şekilde titriyordu. Karşımda ki adam gözlerimin içine bakarken ben korkuyla ona adım bile atamıyordum. "Açıklayacağım ama şimdi değil." demesiyle kaşlarımı kaldırıp göğsünden ittim. Hareket dahi etmezken bana üzgünlükle baktı. Acıyordu bana! "Ne demek şimdi değil ya? Ne zaman?" ne zaman söyleyecekti bana? "Senin için, bizim için bunu şimdi. yapamam Aleda. Anla beni lütfen." yalvarır gibi çıkan sesiyle gözlerimi kapatıp açtım. O beni anlamıyordu! "Sakın bir daha bana yaklaşmayın hocam!" bağırarak oradan uzaklaştım. Bağıran bedenim değil ruhumdu. Hiç bir şeyi hatırlamayan beynimdi. Her şeyi hisseden kalbimdi. Karşımda ki adam benim hocamdı. Öğretmenimdi. Sahi gerçekten kimdi o?Concluida
Buz gibi olan, her şeyi içinde yaşayan, duygularını herkesten saklayan belki de duyguları olmayan bir adam düşünün.. Bir de içi dışı bir olan, duygusal ve hayat dolu bir genç kız.. İkisinin tek ortak noktası acılarının özneleri aynı.. ''Veda bile etmek istemezdim aslında kelebek, vedaları sevmem. Ama ne derdik biz hep? Güzel şeyler kısa sürer. Ben bir seni sevdim kelebek.''
Más detallesPautas de Contenido