DŁUG KRWI

DŁUG KRWI

  • WpView
    LECTURAS 14
  • WpVote
    Votos 2
  • WpPart
    Partes 1
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, ago 15, 2026
WpInfo
Ficción
Romance
Mafia
Dług krwi - opis Śmierć ojca miała być końcem pewnego rozdziału w życiu Vittorii Moretti. Okazuje się jednak, że jest dopiero początkiem. Trzy dni przed śmiercią Marco Moretti przekazał córce tajemniczy pendrive. Nie powiedział, co się na nim znajduje. Nie zdążył. Na jego pogrzebie Vittoria poznaje Lorenza De Santisa - mężczyznę, którego nazwisko jej ojciec przez całe życie wypowiadał z niechęcią i strachem. Lorenzo daje jej siedemdziesiąt dwie godziny na odnalezienie pendrive'a. Potem ktoś włamuje się do jej domu. Padają strzały. A Lorenzo pojawia się dokładnie wtedy, kiedy powinien. Vittoria nie wie już, komu może ufać. Mężczyźnie, który ją uratował? A może człowiekowi, przed którym ojciec próbował ją chronić? Kiedy na jej telefon przychodzi wiadomość: „Nie ufaj De Santisowi." a chwilę później kolejna: „Twój ojciec nie umarł przypadkiem." Vittoria zaczyna rozumieć, że jej ojciec zostawił jej znacznie więcej niż tajemnicę. Zostawił jej wojnę. A w tej wojnie krew ma swoją cenę. I ktoś będzie musiał ją zapłacić.
Todos los derechos reservados
#104
mafia
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Ci Drudzy
  • Opowiadanie drugie Majka (LLI 1.2)
  • Knockout
  • MGLISTA PRZEPOWIEDNIA [Draft 2]
  • Shadows of Power: The Wolf
  • Wyjazd Integracyjny (Zakończona)
  • Rany Julek! #1 Teo [ZAKOŃCZONY]
  • Poszarpane (postrzępione)
  • ZIEMIANKA tom III - Krwawy rysunek
  • Wolfish bully [ZAKOŃCZONE]
Ci Drudzy

Jestem ostatnia. Uśpiona przez ludzi, którzy przypadkowo potrącają mnie idąc ulicą. Uśmiechają się do mnie, krzyczą, wznoszą oczy ku niebu. Idę dalej. Idę szarym chodnikiem. Idę pierwsza, ale pozostaję ostatnia. Umieram, ciągnąc za sobą wór pełen doświadczeń i masy bezkształtnego landszaftu. Porwane spodnie. Zagubione sznurówki. Obdarte kolana. Dziurawy płaszcz i kieszenie pełne ostatków. Jestem. Oddycham. Żyję. Bo i w kolejce do grobu, stoję na samym ostatku. Praca bierze udział w konkursie "Splątane Dziady" organizowanym przez @glnozyce.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido